ရှင်ဘို့မယ်လို့ ဆိုလိုက်ရင် “မင်းဆက်ငါးသွယ် ရှင်ဘို့မယ် ၊ နန်းလယ်တင့်သည်သာ” ဆိုတဲ့စာချိုးအတိုင်း မင်းငါးဆက်တိုင် မိဖုရားမြှောက်ခံခဲ့ရသူဖြစ်ကြောင့် ကြားဖူးကြမှာပါ။ ရှင်ဘို့မယ်ဟာ မင်းကြီးစွာစော်ကဲရဲ့ မြေးတော်စပ်သူဖြစ်ပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်နဲ့ ပထမဆုံး လက်ဆက်ခဲ့သူက အင်းဝ-ဟံသာဝတီ နှစ်လေးဆယ် စစ်ပွဲထဲက အင်းဝ

ဦးကောင်း မဟုတ်တဲ့ ဦးကောင်း ဦးကောင်း ဟု ဆိုလိုက်လျှင် ကင်းဝန်မင်းကြီးဦးကောင်း လို့ အားလုံး ပြေးမြင်မိမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော်ပြောမယ့်သူက ကင်းဝန်မင်းကြီး ဦးကောင်းမဟုတ်ပါ။ ကင်းဝန်မင်းကြီး နဲ့နာမည်တူသူ မင်းကျော်ပျံချီ ခေါ် သေနတ်ဝန်ဦးကောင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ရေးသားသူ – ဆရာဝန် တင်မောင်ကြည် (နန်းမြင့်ဂျာနယ်) ၁၈ နိုဝင်ဘာ ၁၈၂၅ ( အင်္ဂလိပ် မြန်မာ ပထမစစ်ပွဲ ပြီး၍ တစ်နှစ်မျှ အကြာ ) တွင် လန်ဒန်မြို့ ပစ်ကာဒယ်လီ အရပ်တွင် ဗြိတိသျှ

ပုဂံနေပြည်တော်အား မွန်ဂိုတပ်များ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် ပုဂံသည် မင်းနေပြည်တော်အဖြစ်မှ လျှောကျကာ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပါတယ်။ ပင်းယ ၊ စစ်ကိုင်း ၊ လောင်းကြက် ၊ ဟံသာဝတီ စတဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးများ အဖြစ်အသီးအသီး မင်းမှုကြပါတယ်။ ပင်းယတွင် သတိုးမင်းဖျားနန်းတက်ခဲ့ပြီးနောက်

လဂွန်းအိန် ကျဆုံးကာ သမိန်ဗရမ်းလည်း အဖမ်းခံရပြီးနောက် ရာဇာဓိရာဇ်သည် တပ်များကိုပြန်နှုတ်၍ ဟံသာဝတီသို့ ပြန်လေသည်။ ထို့နောက် ဇာတာမသန့်ဟု ဆိုကာ နန်းစည်းစိမ်ကို သားတော်ဗညားကျန်း အား နှင်းအပ်ပြီး ကိုယ်တော်ကား မုတ္တမသို့ ပြောင်းရွှေ့စံတော်မူသည်။ တစ်နှစ်စာ ရိက္ခာများကို

ရာဇဓိရာဇ်လို့ ဆိုလိုက်ရင် အင်းဝဘုရင်မင်းခေါင်နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ပွဲတွေဆင်နွဲခဲ့သူအဖြစ်သိကြမှာပါ။ အင်း၀ နဲ့ ဟံသာဝတီ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့စစ်ပွဲကို အနှစ် ၄၀ စစ်ပွဲလို့ အားလုံးသိပြီးဖြစ်မှာပါ။ အနှစ် ၄၀ လို့ခေါ်ပေမယ့် တကယ်တမ်းက ၃၆ နှစ်ပါ။

ဖိနပ်တိုက်ပွဲ ဟု ဆိုသောကြောင့် ဖိနပ်တွေကို တိုက်သည့်ပွဲမဟုတ်သလို အပြန်အလှန်ထိုးသတ်ရသော တိုက်ပွဲလည်း မဟုတ်ကြောင်းပါ။ ဘုရားကျောင်းကန်များတွင် ဖိနပ်စီးကြသော ဥရောပလူမျိုးများကို မြန်မာလူမျိုးများ အပြင်းအထန် ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသော ပြဿနာကြီးတစ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။ ကိုလိုနီခေတ်အတွင်းက အင်္ဂလိပ်လူမျိုးအပါအဝင် အနောက်ဥရောပသားများသည် ဗုဒ္ဓဘာသာတို့